Spawanie płyt z PE i PP: zgrzewanie doczołowe płyt i elementów

Ta sama zasada co spawanie rur

Spawanie płyt to zgrzewanie doczołowe dwóch krawędzi płyt. Krawędzie są strugane na gładko, nagrzewane za pomocą grzejnika i dociskane do siebie, gdy materiał jest plastyczny. Zasada i temperatury są takie same jak w przypadku rur: PE jest zazwyczaj zgrzewane w temperaturze 200-220 stopni, PP w temperaturze ok. 210 stopni, w zależności od gatunku i producenta.

Różnica tkwi w samych elementach. Płyty są szerokie, ciężkie i nie mogą być zamocowane w zgrzewarce do rur. Muszą być zamocowane w stole mocującym lub na stole spawalniczym, tak aby krawędzie znajdowały się dokładnie naprzeciwko siebie i aby nie wypaczały się podczas stygnięcia.

W przypadku rur z PE, PP i PVDF stosuje się zamiast tego muffesvejsning / muffe-dornsvejsning dla mniejszych średnic oraz zgrzewanie doczołowe lub elektrooporowe dla większych. Spawanie płyt i zgrzewanie mufowe dziedziczą temperaturę i zasadę, ale używane narzędzia są różne.

W przypadku materiału PVC-U obowiązują inne warunki: niższa temperatura grzejnika, krótki czas przełączenia oraz odciąg oparów. Przeczytaj, jak to zrobić w artykule stuksvejsning af PVC.

Przygotowanie płyt

Krawędzie muszą być przycięte równo i czysto, a także ostrugane lub wyfrezowane, aby powierzchnia była wolna od warstwy utlenionej i śladów piły. Płyta cięta piłą tarczową ma ślady po zębach, które nie znikną podczas nagrzewania. Użyj strugarki płaskiej lub frezarki przeznaczonej do tego celu.

Płyty muszą leżeć płasko i być podparte. Naprężenia wynikające z magazynowania i transportu są niwelowane poprzez pozostawienie płyty w temperaturze pokojowej przed obróbką. Jeśli płyta jest wygięta, spoina będzie krzywa, niezależnie od precyzji prowadzenia narzędzia.

Grubość decyduje o wyborze metody: cienkie płyty o grubości poniżej ok. 3-4 mm są trudne do zgrzewania doczołowego, ponieważ materiał łatwo ulega deformacji pod wpływem narzędzia, dlatego często spawa się je zamiast tego gorącym powietrzem lub metodą ekstruzyjną.

Przebieg procesu spawania

Płyty są umieszczane w stole mocującym z zachowaniem wymaganej szczeliny, grzejnik jest wprowadzany, a krawędzie są nagrzewane do momentu utworzenia równej wyprywki. Grzejnik jest szybko usuwany, krawędzie są dociskane do siebie, a docisk jest utrzymywany do momentu, gdy materiał stwardnieje na tyle, by utrzymać swój kształt.

Czasy i ciśnienia przebiegają według tego samego schematu co w przypadku rur: nagrzewanie, przezbrojenie (przełączenie), narastanie ciśnienia i chłodzenie. W przypadku grubszych płyt czas chłodzenia ulega znacznemu wydłużeniu, ponieważ ciepło musi rozproszyć się w całym przekroju. Płyta nie może być przemieszczana ani obciążana przed upływem czasu chłodzenia.

Duże elementy, takie jak zbiorniki i kanały, wymagają podparcia przez cały proces, a złącze musi stygnąć w pozycji, w której będzie użytkowane. W przeciwnym razie późniejsze obciążenie może otworzyć spoinę.

Spawanie rowkowe (V-fuge) i ekstruzyjne

Do napraw oraz złączy, gdzie zgrzewanie doczołowe nie jest możliwe, stosuje się spawanie ekstruzyjne w rowku typu V lub podwójne V. Fuga jest frezowana lub nacinana, czyszczona i podgrzewana wstępnie, a drut spawalniczy z tego samego materiału jest wprowadzany pod ciśnieniem. Metoda ta wymaga takiego samego przygotowania jak w przypadku rur, patrz spawanie ekstruzyjne w praktyce.

Podczas naprawy istniejącej spoiny stara spoina musi zostać całkowicie usunięta w naprawianym obszarze. W przeciwnym razie pod nową spoiną pozostanie strefa o nieprawidłowej strukturze, która może się później rozszczelnić.

Kontrola złączy płyt

Kontrola przebiega tak samo jak przy spawaniu rur: kontrola wizualna wyprywki, pomiar szerokości wyprywki oraz próba zginania lub rozciągania próbki złącza. Próbka do badań jest wycinana w poprzek spoiny, tak aby cała spoina znajdowała się wewnątrz próbki.

W przypadku zbiorników i pojemników dochodzi dodatkowo próba szczelności, przeprowadzana jako napełnienie wodą lub próba próżniowa/ciśnieniowa, w zależności od elementu. Badanie jest dokumentowane wraz z protokołem zgrzewania, patrz DVS 2203 og prøvning oraz test og dokumentation.