Zgrzewanie siodłowe: odgałęzienie na rurociągu głównym pod ciśnieniem

Do czego stosuje się siodło

Siodło jest stosowane w celu wykonania odgałęzienia na istniejącym rurociągu głównym bez jego przecinania. Zestaw składa się z elementu z tworzywa sztucznego, który odwzorowuje krzywiznę rury, i który jest zgrzewany z powierzchnią rury. Następnie wierci się otwór przez siodło i ściankę rury, dzięki czemu odgałęzienie zostaje połączone z rurociągiem głównym.

Metoda ta jest stosowana do przewodów przyłączeniowych w sieciach wodociągowych i gazowych, do odgałęzień w przemyśle oraz do mniejszych przyłączy na istniejących rurociągach. Zaletą jest to, że rurociąg główny może pozostać na swoim miejscu, a prace można wykonać w ograniczonej przestrzeni.

Dwie metody zgrzewania siodła

Przy zgrzewaniu siodłowym z użyciem elementu grzejnego powierzchnia rury oraz spód siodła są nagrzewane za pomocą dopasowanej kształtowo płyty grzejnej. Następnie siodło jest dosuwane na miejsce i przytrzymywane pod ciśnieniem do momentu zastygnięcia materiału. Narzędzie posiada obejmę lub urządzenie zaciskowe, które utrzymuje siodło i zapewnia wymagany nacisk.

Przy zgrzewaniu elektrooporowym siodło jest kształtką z wbudowanym drutem grzejnym. Jest ono zaciskane, podłączane do zgrzewarki automatycznej, a cykl przebiega zgodnie z parametrami kształtki. Elektrosiodła są prostsze w sterowaniu, lecz wymagają zasilania elektrycznego na placu budowy oraz kształtki pasującej do średnicy rury i współczynnika SDR.

W obu metodach kluczowe znaczenie ma powierzchnia rury. Warstwa utleniona, brud i wilgoć muszą zostać usunięte, a powierzchnia musi być sucha i wystarczowo szorstka, aby zapewnić przyczepność. W przypadku rur preizolowanych płaszcz należy usunąć w strefie zgrzewania zgodnie z zaleceniami producenta.

Na małych rurociągach, gdzie jest wystarczająco dużo miejsca na wstawienie trójnika, odgałęzienie można wykonać alternatywnie jako zwykłe połączenie za pomocą zgrzewania mufowego / zgrzewania mufowo-trzpieniowego. Wymaga to jednak wyłączenia rurociągu z eksploatacji i jego przecięcia.

W przypadku pracy z PVC-U obowiązują inne warunki: niższa temperatura płyty grzejnej, krótki czas przełączenia oraz odciąg oparów. Przeczytaj, jak to zrobić w sekcji zgrzewanie doczołowe PVC.

Przygotowanie rury i dopasowanie

Rura jest skrawana lub skrobana do czysta w obszarze, który ma zakrywać siodło, a następnie czyszczona alkoholem. Siodło musi przylegać szczelnie do rury na całej powierzchni. Jeśli rura jest owalna lub posiada wybrzuszenie, należy przywrócić jej okrągłość lub przenieść punkt montażu w lepsze miejsce, w przeciwnym razie spoina będzie nieszczelna na krawędzi.

Siodło i rura muszą być wykonane z tego samego materiału, a wymiary muszą do siebie pasować. Siodło dla PE100 nie może być bezkrytycznie stosowane na rurze PE80 o innej grubości ścianki, a siodło dla SDR 11 nie pasuje do rury SDR 17. Zawsze należy sprawdzać kombinację w tabeli dostawcy.

Rura musi być podparta, aby nie przemieszczała się podczas nagrzewania i stygnięcia. W przypadku rurociągów pod ciśnieniem należy postępować zgodnie z instrukcjami dostawcy oraz zarządcy sieci dotyczącymi odcięcia / zamknięcia i warunków ciśnieniowych.

Wiercenie i wykończenie

Wiercenie przeprowadzono dopiero po osiągnięciu przez spoinę pełnego czasu stygnięcia. Wiertło musi mieć średnicę wymaganą przez odgałęzienie, a wiercenie należy wykonać przez siodło i ściankę rury bez uszkadzania przeciwległej ścianki rury. Należy używać wiertła z prowadnikiem lub wiertarki z ogranicznikiem głębokości przewiertu.

Po zakończeniu wiercenia należy sprawdzić, czy wióry zostały usunięte, a odgałęzienie jest drożne. Wióry w rurociągu mogą w późniejszym czasie zablokować zawory i kształtki.

Kontrola i dokumentacja

Kontrola obejmuje oględziny wizualne spoiny na całym obwodzie, próbę ciśnieniową odgałęzienia oraz dokumentację procesu. W przypadku zgrzewania elementem grzejnym odnotowuje się temperaturę, czas nagrzewania i czas stygnięcia; w przypadku zgrzewania elektrooporowego zapisywany jest raport ze zgrzewarki.

W przypadku większych instalacji pobiera się próbkę z analogicznego siodła do próby rozciągania lub gięcia, patrz DVS 2203 i badania. Odgałęzienia na rurociągach głównych są zazwyczaj dokumentowane poprzez pozycję, datę, operatora i parametry zgrzewania, patrz rejestr zgrzewów i dokumentacja.